cerita tempat kerja (Part V)

so, the next day. datang kerja. hari ni kak Aina memang takde. sebab hari ni memang dia punya off-day. so, i don't expect to see her. but. get this! ada a part of last night (last sequel laa. yg part IV tu), i didn't put in. haha. part tu agak penting laa. tapi terlupa. so.. ni la conversation tu. keep in mind. this conversation took place while i was cleaning up. and time tu, Henry pun memang dah ada, tgh tunggu.

Abg. Zain dtg ke kedai. dia duduk dekat jugak laa dengan tempat yang Henry duduk tu. so, maybe Henry pun dengar what we were talking about.

Abg. Zain : (datang ; duduk kat tempat dia selalu duduk, dekat dengan pintu staff) Dik, mana? kak Aina dah balik eh?

Me : hmm. ye. dia dah balik. (malas nak layan)

Abg. Zain : (angguk je ; muka blurr dah)

nak pulak dia tanya pasal tunang dia yang dia konon konon dah taknak tadi. hmmph! and then maybe he realized that i'm ignoring him. buat kerja mcm tk pandang dia pun semua, like i always do. haha, sebab selalunya i layan kann bila my friends datang. even if it's Abg. Zain and Abg. Sani. sesape lah. as long as i know them, mesti punya layan.

Abg. Zain : woh. sombongnyaa.

Me : (rolls eyes sambil tgh sapu sapu, lap lap) tkde lah. tadi tu.. abg. zain mcm ntah ah. menakutkan je.

Abg. Zain : ye ah, dik. dah orang buat salah kan, mesti ah kena marah. kan? kalau adik, adik tk marah?

Me : masalahnyaa dia dah mintak maaf kan? saya pun dah mintak maaf.

Abg. Zain : huh. tk boleh, dik. maaf je tk bermakna semua dah selesai, beres.

Me : so, maknanya betul lah?

Abg. Zain : (muka tak faham apa apa)

Me : Abg. Zain mmg dah tknk ah kat kak Aina? mcm tu je ah?

Abg. Zain : ehhh mana boleh. abg sayang dia tu.

Me : (relieved gila gila babi, tapi cover) habis tu? kenapa mcm tu tadi?

Abg. Zain : yelaa. tgh marah kann. bila kita marah kann, kita cakap benda benda yang kita tak maksudkan.

Me : (pause jap. teringat "we say things we don't mean when we're mad". siapa tah pernah cakap dulu) habis? mcm mana ni? Abg. Zain dah call dia?

Abg. Zain : abg dah call dah. dia tk angkat.

Me : (oh thank god!) hmm. dia pun tgh marah la tu kot. dia cakap ngan saya Abg. Zain dah tknk kat dia dah. mcm benci sgt dah.

Abg. Zain : ishh. tak akan lah. memang lah marah. tapi.. takkan la sampai mcmtu. cuba adik fikir, dah lama kitorang bersama. drpd kecik kecik dulu. tkkannya abg nak tinggalkan je dia mcmtu.

Me : (lega habis ah!) haa. bagus ah. call lah dia lagi.

and then after that, ada la benda lain yang kitorang cakap. but whole pointnya, benda ni dah almost settle. so that's why laa when going back with Henry tu, tkde la rasa mcm nak bunuh diri ke apa *whatthefuck?* HAHA. sebab dah mcm nampak that this thing will be okay kot?

alright, berbalik kepada today.

masuk la kerja mcm biasa. nampak orang lain pun terpaksa je ah tebalkan muka. tapi muka sedih tu still ada ah. eh, bukan. bukan muka sedih. more like pathetic? haa. muka camtu ah. mampus diorang ah nak cakap apa. dah tkde strength dah nak tahan. kalau diorang pandai, diorang senyap. however, kalau nak mintak penyepak, it was on SALE on that day. murah murah, senang senang je boleh dapat. but over all, okay lah kot? tak banyak pun yang cari pasal. and then tetiba time tgh hari tu. well, not tgh hari. a bit later laa. about 2 or 3. orang pun dah tak ramai. sbb lunch hour dah habis. i saw kak Aina. with Abg. Zain! datang to our kedai laa. they're not mad at each other anymore. dah okay la kot? they sat outside. tempat biasa "kitorang". so, staff lain (Zarul, kak Lynn and kak Rina) nampak diorang. semua mcm excited laa. tkde la excited but just mcm biasa ah, nak tegur lah apa semua enn. Zarul je tinggal kat dalam buat kerja. kak Rina and kak Lynn dah kat luar. from the look of it, i can tell that everything's fine. and there were laughters semua among them. i'm glad la things were fine. but still, what i had to go through the day before was memang macam babi ah. sumpah i felt used gila. masa kat sekolah pun tk pernah mcm ni. i was never perfect ke apa but tk pernah la cause this much trouble kot? sampai mcm ni punya hancur. i realized since i start working here je, baru lah macam macam tragedy menimpa diriku ini *whatever* sial ah semua! haha. geramm!

soon, semua dah kat luar. only me je kat dalam. buat kerja. yang lain dah dok melepak kat luar. which doesn't really bother me pun. sebab tk ramai customer pun. kalau ada pun, i could handle it. except for the paying part lah. but kak Lynn knows. everytime ada je orang, she'll be alert, because she knows i can't work the cash register. i don't know how and tak hingin pun nak tau. so, bila duit short ke apa, tkde la kena mengena ngan aku sebab i was nowhere near it :P haha. pandai tak? pandai kan. selamat je duit aku. orang lain semua kena bayar, and i'm not included. HAHAHA.

time time tgh buat kerja tu, kak Aina dtg depan jap, asking me to get some drinks.

Aina : Amelya, boleh tolong akak tak? :D

Me : haha, apa je laa akak ni.

Aina : tolong bagi air sikit kat akak.

Me : guna cawan staff ke nak beli ni?

Aina : cawan staff laa Amelyaaa.

Me : okay, jap. (pergi amek cawan staff) haa. nak air apa kak?

Aina : apa apa la. tu lah. bagi yangg..

(and then boleh dengar si Abg. Zain jerit "Sprite tuh!")

Aina : haa. kasi akak Sprite tu.

Me : :) nak ais?

Aina : ah, letak lah sikit.

and then i did laa what she said tu. serious i didn't feel like talking to anyone except kak Aina ni. haihh. later tu, kak Aina and Abg. Zain ajak me outside to join them. ada lah jugak 2, 3, 20 kali. haha. i realized they're doing that sebab they realized i feel guilty kot? but i didn't go out pun. tknak ah. facing all those talam dua muka tuh. buat cerita nak letop habis, macam kau bagus sangat! bukan Abg. Zain dgn kak Aina tu, but yang lain tu! and! to top it all off, kak Melati dengan her son-of-a-gun of a boyfriend, Rizal tu pun ada. pftt. memang harapan ah nak lepak luar tu dengan diorang. mati hidup balik pun aku tak sanggup. and then at that time, ada la ter-cross my mind "Henry, I wish you were here" wahaha. tk boleh blah. but serious laa. time tu mmg tak boleh fikir sape sape lagi dah yang boleh step in as a hero figure. sape lagi kan? Henry jelah yang paling appropiate time tu. dia tkde pulakk :(

but memang on that day. everything felt like shit lah. dah lah Henry tkde. so, mcm nak usha usha booth UNICEF tu pun, macam tkde point. nothing felt good langsung lah. and due to my moody mood, ada la ter-nangis jap. skejap je! takde orang nampak pun. sebab semua tgh sebok meraikan Kak Aina and Abg. Zain's get together tu kann. i was alone je kat dalam. konon rajin, tknk lepak kat luar mcm staff lain. haha. i bet that's what all they by-passers were thinking. dalam 4 orang yang pakai uniform DD tu, sorang je kat dalam. yang lain, makan minum apa semua kat luar. haha. at least, yang dapat nama baik, aku jugakkk :D padahal sebenarnya tkde la rajin mana pun, emo je. haha. and staff lain pun tk boleh nak cakap banyak. diorang tau diorang menempah maut je kalau banyak songeh. heh!